در ارتباط با توده‌های گردنی در کودکان، چهار موضوع است که باید موردتوجه والدین قرار گیرد:

 

غدد لنفاوی:

شایع‌ترین نوع توده‌های گردنی که اسباب نگرانی و اضطراب والدین را فراهم می‌کند، بزرگی و لمس غدد لنفاوی است. اغلب والدین از وجود و لمس توده‌هایی در اطراف گوش و قسمت خلفی گردن دچار دلهره و دلواپسی می‌شوند. این توده‌ها اندازه نخود و کمی بزرگ‌تر از عدس زیرپوست این نواحی قابل‌لمس بوده، دردناک نیستند و متحرک هستند. قطر نرمال (زیر ۵ میلی‌متر) غدد لنفاوی گردن در کودکان متغیر و متفاوت است. ولی غدد لنفاوی با قطر ثابت و یا غده‌هایی که طی مدت چند هفته کوچک‌تر می‌شوند، معمولاً نرمال تلقی می‌شود و باید به والدین اطمینان لازم را بدهیم که نگرانی خاصی وجود ندارد. البته برای اطمینان کافی، ویزیت بافاصله چند هفته بعد از معاینه اولیه برای قطعی شدن تشخیص توصیه می‌شود.

کیست‌های مادرزادی:

کیست‌های مادرزادی در مناطق مشخصی از گردن می‌توانند وجود داشته باشند. گاهی این کیست‌ها عفونت کرده و این اتفاق باعث علامت‌دار شدن آن‌ها می‌شوند. این کیست‌ها در جلو گوش (کیست پری اوریکولار)، خط وسط گردن (کیست تیروگلوسال) و کناره‌های دو طرف گردن (کیست‌های برنکیال) قابل‌رؤیت و معاینه است. این کیست‌ها معمولاً یک مسیری را طی کرده و به ترتیب به حفره گوش خارجی، قسمت خلفی زبان و حلق ختم می‌شوند. درمان آن‌ها جراحی است که شامل برداشتن کیست همراه با مسیر آن است.

کیست‌های درموئید:

این کیست‌ها در قسمت وسط گردن قرار می‌گیرد. آن‌ها معمولاً اندازه نخود (حدود یک سانتی‌متر) هستند، منفردند، اغلب بدون علامت‌اند، ولی شانس عفونت و پارگی دارند. لذا عمل جراحی برای برداشتن این کیست‌ها توصیه می‌شود.

وجود تکمه یا گره در جمجمه:

در نوزادانِ تازه به دنیا آمده، احتمال دارد تورم و خون‌مردگی روی جمجمه وجود داشته باشد. این مناطقِ آسیب‌دیده، با رسوب کلسیم سفت و محکم شده سبب ایجاد تکمه یا گره بر روی قسمتی از جمجمه می‌شود. این اتفاق ناشی از آسیب‌زایمانی است. این گره‌ها خانواده را نگران و مضطرب می‌کنند. این ضایعه به‌مرورزمان و با بزرگ‌تر شدن شیرخوار در طی چند ماه رو به بهبودی رفته و معمولاً نیازی به دخالت جراحی ندارد.

 

 

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*